glottal stop

💡 The glottal stop punctuates words in many languages, and recognizing it prevents misheard names, mangled greetings, and avoidable embarrassment at lively dinner tables.

نقطه‌ی اتصال حنجره در بسیاری از زبان‌ها کلمات را نقطه‌گذاری می‌کند و تشخیص آن از شنیدن اشتباه نام‌ها، سلام و احوال‌پرسی‌های ناقص و خجالت‌های قابل اجتناب در میزهای شام پرجنب‌وجوش جلوگیری می‌کند.

💡 The language is famously difficult with tones and glottal stops unlike anything in English.

این زبان به خاطر لحن‌ها و انسدادهای حنجره‌ای‌اش، برخلاف هر زبان دیگری در انگلیسی، به دشواری‌اش معروف است.

💡 We practiced producing a glottal stop by pausing airflow at the vocal folds, discovering English secretly uses it more than grammar lessons admit.

ما با متوقف کردن جریان هوا در تارهای صوتی، ایجاد یک ایست حنجره‌ای را تمرین کردیم و متوجه شدیم که زبان انگلیسی مخفیانه از آن بیشتر از آنچه در دروس گرامر گفته می‌شود، استفاده می‌کند.

💡 People speak differently, her son picking up so-called “Multicultural London English” rather than the “Cockney vowels and glottal stops” of her father’s generation.

مردم به طور متفاوتی صحبت می‌کنند، و پسرش به جای «مصوت‌ها و انسدادهای چاکنایی کاکنی» نسل پدرش، به اصطلاح «انگلیسی چندفرهنگی لندنی» را یاد می‌گیرد.

💡 Subtitles rarely mark a glottal stop, but actors learn to hear it, honoring authenticity without caricature.

زیرنویس‌ها به ندرت مانع از باز شدن حنجره می‌شوند، اما بازیگران یاد می‌گیرند که آن را بشنوند و به اصالت بدون اغراق احترام بگذارند.

💡 Her post-verbal texts are made of glottal stops and hisses, tongue clicks and tones pushed out from the diaphragm.

متن‌های پساکلامی او از وقفه‌ها و هیس‌های حنجره‌ای، کلیک‌های زبان و صداهایی که از دیافراگم بیرون زده می‌شوند، ساخته شده‌اند.