Glacier Peak

💡 While climbing Sinister Peak in the Glacier Peak Wilderness, Okerlund had to dash out of the path of a cascade of basketball-size rocks.

اوکرلوند هنگام صعود به قله سینیستر در منطقه بکر گلیشر پیک، مجبور شد از مسیر آبشاری از سنگ‌های به اندازه توپ بسکتبال کنار برود.

💡 If you’re lucky enough to make the top on a clear day, look to the east for a particularly spectacular glimpse at Glacier Peak.

اگر به اندازه کافی خوش شانس باشید که در یک روز صاف به قله برسید، برای دیدن منظره‌ای دیدنی از قله گلیشر (Glacier Peak) به سمت شرق نگاه کنید.

💡 Matora ran 2:09.50, less than a second off the meet record of 2:08.61 set by Glacier Peak’s Amy-Eloise Neale back in 2013.

ماتورا با زمان ۲:۰۹.۵۰ دوید، که کمتر از یک ثانیه با رکورد ۲:۰۸.۶۱ امی-الویز نیل از گلیشر پیک که در سال ۲۰۱۳ ثبت شده بود، فاصله دارد.

💡 At sunset, Glacier Peak blushed into alpenglow, and the valley fell silent enough that you could hear snowfields creak—tiny syllables of a language spoken by ice and time.

هنگام غروب آفتاب، قله گلیشر در درخشش آلپ فرو رفت و دره چنان سکوتی فرو رفت که می‌شد صدای جیرجیر مزارع برفی را شنید - هجاهای کوچکی از زبانی که یخ و زمان به آن سخن می‌گویند.

💡 Trail signs toward Glacier Peak warned about river crossings, blowdowns, and lingering avalanche paths; our group read them carefully, then adjusted plans because ambition should always negotiate with weather, daylight, and knees.

تابلوهای مسیر به سمت قله گلیشر در مورد عبور از رودخانه، ریزش‌های ناگهانی آب و مسیرهای بهمن‌خیز طولانی هشدار می‌دادند؛ گروه ما آنها را با دقت مطالعه کرد و سپس برنامه‌ها را تنظیم کرد زیرا جاه‌طلبی همیشه باید با آب و هوا، نور روز و زانوها کنار بیاید.

💡 Last year’s runner-up, Glacier Peak, is the No. 10 seed.

گلیشر پیک، نایب قهرمان سال گذشته، اکنون در رتبه دهم قرار دارد.