fourth dimension

💡 In other words, space-time is a conceptual model that combines the dimensions of space with a fourth dimension of time.

به عبارت دیگر، فضا-زمان یک مدل مفهومی است که ابعاد فضا را با بعد چهارم زمان ترکیب می‌کند.

💡 In relativity, time functions as a fourth dimension, entwined with space into events and light cones.

در نسبیت، زمان به عنوان بُعد چهارم عمل می‌کند که با فضا در رویدادها و مخروط‌های نوری در هم تنیده شده است.

💡 Sci-fi sometimes treats the fourth dimension as space you can visit; mathematicians define it solemnly with coordinates and orthogonality.

داستان‌های علمی-تخیلی گاهی بُعد چهارم را به عنوان فضایی که می‌توانید از آن بازدید کنید، در نظر می‌گیرند؛ ریاضیدانان آن را به طور رسمی با مختصات و تعامد تعریف می‌کنند.

💡 And, because of the magic of light, the fourth dimension of time is constantly added.

و به دلیل جادوی نور، بُعد چهارم زمان دائماً اضافه می‌شود.

💡 As Middleton sees it, the research sets the foundation for using that fourth dimension in data analysis.

از نظر میدلتون، این تحقیق پایه و اساس استفاده از آن بُعد چهارم در تحلیل داده‌ها را فراهم می‌کند.

💡 Spacetime is just a mathematical object consisting of the three dimensions of space, and time considered as a fourth dimension.

فضازمان فقط یک شیء ریاضی است که از سه بعد فضا تشکیل شده و زمان به عنوان بعد چهارم در نظر گرفته می‌شود.