Fort Sheridan

💡 “I’d like to walk in the back gate at Fort Sheridan, like I did almost 36 years ago, and say, ‘Yes, sir, I’ll go.’

«دوست دارم مثل تقریباً ۳۶ سال پیش، از دروازه پشتی فورت شریدان وارد شوم و بگویم، 'بله، قربان، من می‌آیم.'»

💡 Trails through Fort Sheridan mix prairie restorations with shorebirds that know photographers’ limits.

مسیرهای عبور از فورت شریدان، مناظر سرسبز و پرندگان ساحلی را که با محدودیت‌های عکاسان آشنا هستند، در هم می‌آمیزد.

💡 The depot at Fort Sheridan whispers logistics tales in stacked brick and steel.

انبار فورت شریدان داستان‌های لجستیکی را با آجر و فولاد روی هم چیده شده زمزمه می‌کند.

💡 Okay, now I’m home the day after I get out and I’ve got a buddy at Fort Sheridan nearby and I call to check in and he says, “Hey, guess what’s on post tonight? Gunga Din” “We’ll go,” I said.

خب، حالا من فردای روزی که از جنگ بیرون آمدم، خانه هستم و دوستی در فورت شریدان همین نزدیکی‌ها دارم. زنگ می‌زنم تا جویای حالش شوم و او می‌گوید: «هی، حدس بزن امشب چه برنامه‌ای برای پست داریم؟ گونگا دین.» گفتم: «می‌ریم.»

💡 He graduated from a Catholic preparatory school in 1945, then enlisted in the Army at Fort Sheridan, Ill., two months before the Japanese surrender ended World War II.

او در سال ۱۹۴۵ از یک مدرسه مقدماتی کاتولیک فارغ‌التحصیل شد، سپس دو ماه قبل از تسلیم ژاپن که به جنگ جهانی دوم پایان داد، در ارتش فورت شریدان، ایلینوی، ثبت نام کرد.

💡 Lake breezes soften parades at Fort Sheridan, where limestone buildings wear their age with relaxed confidence.

نسیم دریاچه، رژه‌ها را در فورت شریدان ملایم می‌کند، جایی که ساختمان‌های سنگ آهکی با اعتماد به نفسی آرام، قدمت خود را حفظ می‌کنند.