flying boxcar

💡 Models of the flying boxcar hung from the library ceiling, inspiring kids to ask about airlifts, maps, and humanitarian corridors.

ماکت‌هایی از واگن پرنده از سقف کتابخانه آویزان بودند و بچه‌ها را تشویق می‌کردند تا درباره پل‌های هوایی، نقشه‌ها و راهروهای بشردوستانه سوال بپرسند.

💡 The documentary interviewed crews who loved the flying boxcar for swallowing improbable loads and landing where paved runways were a luxury.

این مستند با خدمه‌ای مصاحبه کرد که عاشق واگن‌های پرنده بودند، چون بارهای غیرممکن را حمل می‌کردند و در جاهایی که باندهای آسفالت‌شده یک کالای لوکس محسوب می‌شد، فرود می‌آمدند.

💡 The C-119, also known as the “Flying Boxcar” due to the unusual shape of its fuselage, was in service with the U.S.

سی-۱۱۹ که به دلیل شکل غیرمعمول بدنه‌اش به «کاراکتر پرنده» نیز معروف است، در خدمت ایالات متحده بود.

💡 Crewmen gave it a host of nicknames, among them “the Flying Brick,” “the Flying Boxcar,” and “the Constipated Lumberer,” a play on Consolidated Liberator.

خدمه کشتی لقب‌های زیادی به آن دادند، از جمله «آجر پرنده»، «کاروان پرنده» و «چوب‌بر یبوست‌زده»، که تقلیدی از نام مستعار «آزادکننده‌ی یکپارچه» بود.

💡 A veteran pointed at the cargo plane and called it a flying boxcar, praising its stubborn reliability over decades of unglamorous missions.

یک سرباز کهنه‌کار به هواپیمای باری اشاره کرد و آن را یک واگن پرنده نامید و از قابلیت اطمینان سرسختانه آن در طول دهه‌ها ماموریت‌های نه چندان جذاب تمجید کرد.