endothecium

💡 The endothecium varies in thickness, generally becoming thinner towards the part where the anther opens, and there disappears entirely.

ضخامت اندوتسیوم متغیر است و عموماً به سمت قسمتی که بساک باز می‌شود، نازک‌تر می‌شود و در آنجا کاملاً ناپدید می‌گردد.

💡 Those central cells are the mother-cells of the pollen, whilst the small-celled layer of tissue external to them becomes the endothecium, the exothecium being formed from the epidermal layer.

آن سلول‌های مرکزی، سلول‌های مادر گرده هستند، در حالی که لایه کوچک سلولی بافت خارجی آنها، اندوتسیوم می‌شود و اگزوتسیوم از لایه اپیدرمی تشکیل می‌شود.

💡 Mutations affecting endothecium development often reduce fertility, a concern for crop breeders.

جهش‌هایی که بر رشد اندوتسیوم تأثیر می‌گذارند، اغلب باروری را کاهش می‌دهند، که این موضوع نگرانی پرورش‌دهندگان محصولات کشاورزی را به همراه دارد.

💡 The layer of cells immediately around the endothecium becomes the spore-sac, and an air-space forms between this and the wall of the capsule.

لایه سلولی که بلافاصله در اطراف اندوتسیوم قرار دارد، به کیسه اسپور تبدیل می‌شود و یک فضای هوایی بین این کیسه و دیواره کپسول تشکیل می‌شود.

💡 Microscopy revealed lignified endothecium bands acting like tiny springs during anther opening.

میکروسکوپ، نوارهای اندوتسیوم لیگنینی شده‌ای را نشان داد که در طول باز شدن بساک مانند فنرهای کوچک عمل می‌کردند.

💡 The endothecium thickens anther walls, enabling dehiscence so pollen can disperse precisely when conditions favor success.

اندوتسیوم دیواره‌های بساک را ضخیم می‌کند و امکان باز شدن را فراهم می‌کند تا گرده بتواند دقیقاً زمانی که شرایط مساعد است، پراکنده شود.