Deutschmark

💡 And so Ilse and Erich, permitted only items like utensils, clothes and photographs and no more than 10 Deutschmarks, made their way to Italy, where they boarded ships bound for China.

و به این ترتیب، ایلسه و اریش، که فقط اجازه حمل اقلامی مانند ظروف، لباس و عکس و حداکثر ۱۰ مارک آلمان را داشتند، راهی ایتالیا شدند و از آنجا سوار کشتی‌هایی شدند که به سمت چین می‌رفتند.

💡 Grandma still says Deutschmark when calculating values, then laughs, converts, and tells us about grocery prices during winters that smelled like coal.

مادربزرگ هنوز موقع محاسبه‌ی ارزش‌ها می‌گوید مارک آلمان، بعد می‌خندد، تغییر مذهب می‌دهد و از قیمت مواد غذایی در زمستان‌هایی که بوی زغال‌سنگ می‌داد، برایمان تعریف می‌کند.

💡 A numismatist explained why the term Deutschmark persists colloquially, echoing identities embedded within wallets long after currencies retire ceremonially.

یک سکه‌شناس توضیح داد که چرا اصطلاح دویچ‌مارک همچنان به صورت محاوره‌ای باقی مانده است و یادآور هویت‌هایی است که مدت‌ها پس از کنار گذاشته شدن تشریفاتی ارزها، در کیف پول‌ها جاسازی می‌شوند.

💡 She sold the painting at an auction house in Cologne to the cathedral for 16,100 Deutschmarks, about 54 times as much.

او نقاشی را در یک حراجی در کلن به قیمت ۱۶۱۰۰ مارک آلمان، حدود ۵۴ برابر قیمت واقعی، به کلیسای جامع فروخت.

💡 The term east German triggers unpleasant memories about my own greed, about GDR citizens’ desire for the Deutschmark, and their urging towards the unification of the two German states.

اصطلاح آلمان شرقی خاطرات ناخوشایندی را در مورد طمع خودم، در مورد تمایل شهروندان جمهوری دموکراتیک آلمان به مارک آلمان و اصرار آنها برای اتحاد دو ایالت آلمان زنده می‌کند.

💡 The flea market offered a jar of mixed coins labeled Deutschmark, euro, and mystery; we bought stories rather than investments that pleasant afternoon.

بازار دست‌فروشان شیشه‌ای از سکه‌های مخلوط با برچسب‌های مارک آلمان، یورو و سکه‌های اسرارآمیز عرضه می‌کرد؛ ما در آن بعدازظهر دلپذیر، به جای سرمایه‌گذاری، داستان خریدیم.