desert lynx

💡 A ranger explained how a desert lynx thrives: water-conserving prey, cool dens, and wide corridors protected from careless development.

یک محیط‌بان توضیح داد که چگونه یک سیاه‌گوش بیابانی رشد می‌کند: طعمه‌های کم‌مصرف، لانه‌های خنک و راهروهای عریض که از توسعه بی‌احتیاطی محافظت می‌شوند.

💡 We glimpsed a desert lynx at dusk, its silhouette slipping between rocks with practiced indifference to our squeaking boots and whispered amazement.

هنگام غروب، سیاه‌گوشی در بیابان دیدیم که با بی‌تفاوتیِ تمرین‌شده نسبت به جیرجیر چکمه‌های ما، از میان صخره‌ها سر می‌خورد و با شگفتی زمزمه می‌کرد.

💡 The sandy soil beneath the branches is marked with paw prints left by foxes, hyenas and the caracal, a desert lynx.

خاک شنی زیر شاخه‌ها با رد پاهای روباه‌ها، کفتارها و کاراکال، نوعی سیاه‌گوش بیابانی، مشخص شده است.

💡 Conservation cameras caught a desert lynx raising kits near abandoned terraces, a hopeful sign after years of declining prey and illegal traps.

دوربین‌های حفاظتی، یک جفت سیاه‌گوش صحرایی را در نزدیکی تراس‌های متروکه ثبت کردند که نشانه امیدوارکننده‌ای پس از سال‌ها کاهش طعمه و تله‌های غیرقانونی است.

💡 Caracals, also known as the “desert lynx,” are native to Africa and could grow up to 45 pounds.

کاراکال‌ها که با نام «سیاهگوش بیابانی» نیز شناخته می‌شوند، بومی آفریقا هستند و می‌توانند تا ۴۵ پوند (حدود ۱۸ کیلوگرم) رشد کنند.