Degas, Edgar

💡 Critics argued that Degas, Edgar captured exhaustion as honestly as elegance, sketching muscles straining beneath satin.

منتقدان استدلال می‌کردند که دگا و ادگار خستگی را به همان اندازه ظرافت صادقانه به تصویر کشیده‌اند و عضلاتی را که زیر ساتن در حال تقلا هستند، به تصویر کشیده‌اند.

💡 The exhibition juxtaposed Degas, Edgar with contemporaries who painted dancers less romantically, inviting nuanced discussions about gaze, labor, and rehearsal.

این نمایشگاه، آثار دگا و ادگار را در کنار معاصرانی قرار داد که رقصندگان را کمتر رمانتیک نقاشی می‌کردند و بحث‌های ظریفی را در مورد نگاه، کار و تمرین مطرح می‌کرد.

💡 A student copied pastels by Degas, Edgar, discovering that restraint, not saturation, conjures atmosphere on toothy paper.

دانش‌آموزی که پاستل‌های دگا، ادگار را کپی می‌کرد، کشف کرد که خویشتن‌داری، نه اشباع، بر روی کاغذ دندانه‌دار، فضا را تداعی می‌کند.