Comtism

💡 A chapter examined how Comtism inspired calendar reforms that never quite caught on.

یک فصل بررسی کرد که چگونه کنتیسم الهام‌بخش اصلاحات تقویمی شد که هرگز کاملاً مورد توجه قرار نگرفتند.

💡 Philosophic assailants of Comtism have not always resisted the temptation to recall the circumstance that its founder was once out of his mind.

منتقدان فلسفی مکتب کنتیسم همیشه در برابر وسوسه یادآوری این واقعیت که بنیانگذار آن زمانی دیوانه بوده، مقاومت نکرده‌اند.

💡 Debates about Comtism resurfaced while designing secular rituals for civic life.

بحث‌ها درباره کنتیسم دوباره مطرح شد، در حالی که آیین‌های سکولار برای زندگی مدنی طراحی می‌شدند.

💡 It was aptly said by Huxley of the philosophy of Comte, that Comtism was Catholicism minus Christianity.

هاکسلی به درستی در مورد فلسفه کنت گفته است که کنتیسم، کاتولیسیسم منهای مسیحیت است.

💡 There is no adequate motive for the retention of the ritualism and worship of Comtism, nor is there any good reason for the deification of humanity.

هیچ انگیزه کافی برای حفظ آیین و پرستش کنتیسم وجود ندارد، و هیچ دلیل خوبی برای الوهیت بخشیدن به بشریت نیز وجود ندارد.

💡 He contrasted Comtism with rival positivisms, teasing apart metaphysical leftovers.

او کنتیسم را در مقابل پوزیتیویسم‌های رقیب قرار داد و بقایای متافیزیکی را از هم جدا کرد.