cobalt green

💡 Restorers matched faded paint with cobalt green carefully, honoring the original palette while accepting what time inevitably edits.

مرمت‌کاران رنگ‌های رنگ‌پریده را با دقت با رنگ سبز کبالت ست کردند و در عین حال که به پالت رنگ اصلی احترام گذاشتند، ویرایش‌های اجتناب‌ناپذیر زمان را نیز پذیرفتند.

💡 A compound analogous to cobalt green may be made, of an olive hue, with more body, and equally stable.

می‌توان ترکیبی مشابه سبز کبالت، به رنگ زیتونی، با غلظت بیشتر و به همان اندازه پایدار، ساخت.

💡 With other physical defects, and a colour inferior to the chrome oxides, cobalt green has never been a favourite with artists, though justly eulogised by chemists.

با وجود سایر نقص‌های فیزیکی و رنگی نامرغوب‌تر از اکسیدهای کروم، سبز کبالت هرگز مورد علاقه‌ی هنرمندان نبوده است، هرچند که شیمی‌دانان به حق از آن تمجید کرده‌اند.

💡 True cobalt green is made by igniting a very large quantity of carbonate of zinc with a very small quantity of carbonate of cobalt.

رنگ سبز کبالت واقعی با احتراق مقدار بسیار زیادی کربنات روی با مقدار بسیار کمی کربنات کبالت ساخته می‌شود.

💡 A splash of cobalt green near the window frame made houseplants look smugly healthy, an optical kindness during winter.

کمی رنگ سبز کبالت نزدیک قاب پنجره، گیاهان آپارتمانی را به طرز شگفت‌انگیزی سالم نشان می‌داد، که در زمستان جلوه‌ای زیبا به آنها می‌داد.

💡 Landscape artists value cobalt green for cool, stable mixes that keep distant hills believable without sliding into cartoonish emeralds.

هنرمندان منظره، رنگ سبز کبالت را به خاطر ترکیبات خنک و پایداری که تپه‌های دوردست را باورپذیر نگه می‌دارند، بدون اینکه به زمردهای کارتونی تبدیل شوند، ارزشمند می‌دانند.