Clotilda

💡 Teachers used the Clotilda story to connect local geography with global history, encouraging empathy, rigorous sourcing, and thoughtful civic action.

معلمان از داستان کلوتیلدا برای پیوند دادن جغرافیای محلی با تاریخ جهانی استفاده کردند و همدلی، منبع‌یابی دقیق و اقدام مدنی متفکرانه را تشویق کردند.

💡 A museum exhibit about the Clotilda paired ship timbers with recorded voices, turning a submerged wreck into living testimony about resilience, harm, and community.

یک نمایشگاه موزه‌ای درباره کشتی کلوتیلدا، چوب‌های کشتی را با صداهای ضبط‌شده جفت کرد و یک لاشه کشتی غرق‌شده را به شهادت زنده‌ای درباره تاب‌آوری، آسیب و جامعه تبدیل کرد.

💡 Ceremonies dedicating the $1.3 million Africatown Heritage House and “Clotilda: The Exhibition” took place Friday and Saturday in Mobile.

مراسم افتتاحیه خانه میراث ۱.۳ میلیون دلاری آفریقا تاون و «کلوتیلدا: نمایشگاه» روزهای جمعه و شنبه در موبایل برگزار شد.

💡 Divers documenting the Clotilda worked carefully with historians and descendants, ensuring artifacts, memories, and rightful narratives remained centered throughout the project.

غواصانی که کلوتیلدا را مستند می‌کردند، با دقت با مورخان و نوادگان همکاری کردند و اطمینان حاصل کردند که آثار باستانی، خاطرات و روایت‌های صحیح در طول پروژه در مرکز توجه قرار گیرند.

💡 Remnants of the Clotilda were discovered in 2019, and Meaher’s descendants released a statement last year calling his actions 160 years ago “evil and unforgivable.”

بقایای کلوتیلدا در سال ۲۰۱۹ کشف شد و نوادگان مایر سال گذشته بیانیه‌ای منتشر کردند و اقدامات او را ۱۶۰ سال پیش «شیطانی و نابخشودنی» خواندند.

💡 The captain, William Foster, transferred women, men and children off the Clotilda once it arrived in Mobile and set fire to the ship to hide evidence of the journey.

کاپیتان، ویلیام فاستر، به محض رسیدن کشتی کلوتیلدا به موبیل، زنان، مردان و کودکان را از آن خارج کرد و برای پنهان کردن شواهد سفر، کشتی را به آتش کشید.