Chirico

💡 The lonely facelessness of the facades evokes the paintings of de Chirico and Hopper; lurking staircases nod to the winding labyrinths of M.C.

بی‌چهره بودنِ تنهایِ نماها، نقاشی‌های دِ چیریکو و هاپر را تداعی می‌کند؛ راه‌پله‌های پنهان، به هزارتوهای پیچ در پیچِ ساختمان‌های مسکونی اشاره دارند.

💡 Giorgio de Chirico painted plazas emptied of people yet crowded with longing, mannequins standing in for unanswerable questions.

جورجو دِ کیریکو میدان‌هایی را نقاشی کرد که خالی از آدم بودند، اما مملو از اشتیاق، مانکن‌هایی که برای پرسش‌های بی‌پاسخ ایستاده بودند.

💡 Almost any of the 16 Giorgio de Chirico paintings in “Horses: The Death of a Rider” could sustain an exhibition by itself.

تقریباً هر یک از ۱۶ نقاشی جورجو دِ کیریکو در «اسب‌ها: مرگ یک سوارکار» به تنهایی می‌تواند یک نمایشگاه را پوشش دهد.

💡 A curator grouped Chirico canvases with contemporary photographers, exploring how perspective manipulates time and mood.

یک متصدی، بوم‌های نقاشی چیریکو را با عکاسان معاصر گروه‌بندی کرد و بررسی کرد که چگونه پرسپکتیو، زمان و حس و حال را دستکاری می‌کند.

💡 “I’m kind of scarred for life,” Chirico, wearing a shirt that read “East Palestine Strong,” told The Associated Press inside her home just over a mile away from the crash site.

چیریکو، در حالی که پیراهنی با نوشته «شرق فلسطین قوی» به تن داشت، در خانه‌اش که کمی بیش از یک مایل از محل سقوط فاصله داشت، به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: «من تا آخر عمرم زخمی هستم.»

💡 Auras of migraine and epilepsy may have influenced a long list of artists, including Pablo Picasso, Vincent van Gogh, Edvard Munch, Giorgio de Chirico, Claude Monet and Georges Seurat.

هاله‌های میگرن و صرع ممکن است بر فهرست طولانی از هنرمندان، از جمله پابلو پیکاسو، ونسان ون گوگ، ادوارد مونک، جورجو د کیریکو، کلود مونه و ژرژ سورا، تأثیر گذاشته باشند.