Chioggia

💡 The painting class in Chioggia practiced perspective on bridges, capturing laundry lines fluttering like flags above quietly bustling water.

کلاس نقاشی در کیوجا، پرسپکتیو روی پل‌ها را تمرین می‌کرد و بندهای رخت را که مانند پرچم‌هایی بر فراز آب آرام و خروشان در اهتزاز بودند، به تصویر می‌کشید.

💡 We ferried to Chioggia, Venice’s humbler cousin, where fishermen mended nets and markets overflowed with striped beets, sardines, and shouted negotiations.

ما با کشتی به کیوجا، پسرعموی فروتن‌تر ونیز، رفتیم، جایی که ماهیگیران تورهایشان را تعمیر می‌کردند و بازارها پر از چغندر راه راه و ساردین بود و مردم داد و فریاد مذاکره سر می‌دادند.

💡 Venetians mock Chioggia, by calling the city symbol — a lion, the same as Venice’s symbol — “el gato,” the cat.

ونیزی‌ها کیوجا را با نامیدن نماد شهر - شیر، همان نماد ونیز - «ال گاتو» به معنای گربه، مسخره می‌کنند.

💡 In Chioggia, narrow canals reflect pastel facades, while bicycles outnumber cars and seafood risotto tastes like the tide decided to sing.

در کیوجا، کانال‌های باریک، نماهای پاستلی را منعکس می‌کنند، در حالی که تعداد دوچرخه‌ها از ماشین‌ها بیشتر است و ریزوتوی غذاهای دریایی طعمی شبیه به جزر و مد دارد.

💡 For Chioggia, anything taken away from Venice has the taste of an underdog’s redemption.

برای کیوجا، هر چیزی که از ونیز گرفته شود، طعم رستگاری یک فرد ضعیف را دارد.

💡 Tourism is booming in the Italian town of Chioggia, which has long lived in Venice’s shadow.

گردشگری در شهر کیوجا ایتالیا که مدت‌هاست در سایه ونیز زندگی می‌کند، رونق دارد.