Chaucer, Geoffrey

💡 A librarian filed letters under Chaucer, Geoffrey, while displays paired manuscripts with contemporary retellings that actually respect millers and wives.

یک کتابدار نامه‌هایی را که به جفری چاسر داده شده بود، بایگانی کرد، در حالی که نسخه‌های خطی را با روایت‌های معاصر که در واقع به آسیابانان و همسران احترام می‌گذارند، به نمایش می‌گذارد.

💡 The syllabus credited Chaucer, Geoffrey for inventing voices that still feel modern, then begged students not to fear unfamiliar vowels.

این برنامه درسی، چاسر و جفری را به خاطر ابداع صداهایی که هنوز هم مدرن به نظر می‌رسند، تحسین می‌کرد، سپس از دانش‌آموزان التماس می‌کرد که از مصوت‌های ناآشنا نترسند.

💡 Chaucer, Geoffrey, 75, 76, 77, 164, 601.

چاسر، جفری، 75، 76، 77، 164، 601.

💡 Chaucer, Geoffrey, complaint of his scribe's errors, 160, 161; Hazlitt on, 142; his spelling, 149.

چاسر، جفری، شکایت از خطاهای کاتبش، ۱۶۰، ۱۶۱؛ هازلیت آن، ۱۴۲؛ املای او، ۱۴۹.

💡 Scholars debate whether Chaucer, Geoffrey intended certain ironies; readers supply arguments as enthusiastically as laughter.

محققان در مورد اینکه آیا چاسر و جفری قصد کنایه‌های خاصی را داشته‌اند یا خیر، بحث می‌کنند؛ خوانندگان با شور و شوق و به همان اندازه که می‌خندند، استدلال‌هایی ارائه می‌دهند.