Central Powers

💡 A museum diorama explained the Central Powers, uniforms and maps clarifying alliances that textbooks often muddle.

یک دیورامای موزه، قدرت‌های مرکزی، یونیفرم‌ها و نقشه‌هایی را توضیح می‌داد که اتحادهایی را که کتاب‌های درسی اغلب مبهم هستند، روشن می‌کرد.

💡 Letters from soldiers fighting the Central Powers described mud, boredom, and friendships fragile as ration biscuits.

نامه‌های سربازانی که با قدرت‌های محور می‌جنگیدند، گِل، کسالت و دوستی‌های شکننده را مانند بیسکویت‌های جیره‌بندی‌شده توصیف می‌کردند.

💡 After the Royal Navy threw a tight blockade around the Central Powers, in 1914, German civilians waited in line all night in the hope of buying scarce meat, butter, or bread.

پس از آنکه نیروی دریایی سلطنتی در سال ۱۹۱۴ محاصره‌ی شدیدی را در اطراف قدرت‌های مرکزی ایجاد کرد، شهروندان آلمانی تمام شب را به امید خرید گوشت، کره یا نان کمیاب در صف منتظر ماندند.

💡 Six years before the series starts, British Empire stand-in The Burge retreated from the fae nation of Tirnanoc, leaving it in control of The Pact, a group inspired by the World War I Central Powers.

شش سال قبل از شروع سریال، گروه «بورگ» که نماد امپراتوری بریتانیا بود، از ملت پریان تیرنانوک عقب‌نشینی کرد و آن را به دست «پکت»، گروهی که از قدرت‌های مرکزی جنگ جهانی اول الهام گرفته بودند، سپرد.

💡 Historians debate whether the Central Powers could have negotiated earlier, sparing a generation from trenches’ arithmetic.

مورخان بحث می‌کنند که آیا قدرت‌های مرکزی می‌توانستند زودتر مذاکره کنند و نسلی را از محاسبات سنگرها نجات دهند.

💡 World leaders opted for what Keynes called a “Carthaginian Peace”, designed to crush the Central Powers.

رهبران جهان چیزی را انتخاب کردند که کینز آن را «صلح کارتاژی» می‌نامید، طرحی که برای درهم شکستن قدرت‌های مرکزی طراحی شده بود.