Casimir effect

💡 That vacuum fluctuations and virtual particles exist has been widely accepted at least since the Casimir effect was demonstrated.

وجود نوسانات خلاء و ذرات مجازی، حداقل از زمان اثبات اثر کازیمیر، به طور گسترده پذیرفته شده است.

💡 A museum demo illustrated the Casimir effect with animations, rescuing visitors from intimidating equations.

یک نمایش در موزه، اثر کازیمیر را با انیمیشن نشان داد و بازدیدکنندگان را از معادلات ترسناک نجات داد.

💡 Engineers exploring tiny machines must consider the Casimir effect, where forces ignored at human scales suddenly matter profoundly.

مهندسانی که ماشین‌های کوچک را بررسی می‌کنند باید اثر کازیمیر را در نظر بگیرند، جایی که نیروهایی که در مقیاس‌های انسانی نادیده گرفته می‌شوند، ناگهان اهمیت عمیقی پیدا می‌کنند.

💡 In quantum classes, the Casimir effect proves empty space isn’t truly empty; fluctuating fields push plates together mischievously.

در کلاس‌های کوانتومی، اثر کازیمیر ثابت می‌کند که فضای خالی واقعاً خالی نیست؛ میدان‌های نوسانی صفحات را به طرز شیطنت‌آمیزی به سمت هم هل می‌دهند.

💡 To verify that virtual particles interact with gravity like normal matter, the Archimedes team members want to use the Casimir effect to weigh virtual particles with a simple beam balance.

برای تأیید اینکه ذرات مجازی مانند ماده معمولی با گرانش برهمکنش می‌کنند، اعضای تیم ارشمیدس می‌خواهند از اثر کازیمیر برای وزن کردن ذرات مجازی با یک ترازوی پرتوی ساده استفاده کنند.

💡 One example is the Casimir effect, predicted by Dutch physicist Hendrik Casimir in 1948.

یک نمونه، اثر کازیمیر است که توسط فیزیکدان هلندی، هندریک کازیمیر، در سال ۱۹۴۸ پیش‌بینی شد.