case grammar

💡 Critics of case grammar argue it abstracts too boldly, yet its tidy labels still teach beginners to notice relational structure.

منتقدان دستور زبان حالت معتقدند که این دستور زبان بیش از حد جسورانه انتزاعی عمل می‌کند، با این حال برچسب‌های مرتب آن هنوز به مبتدیان یاد می‌دهد که به ساختار رابطه‌ای توجه کنند.

💡 The chatbot improved after integrating case grammar, better tracking who did what to whom across sprawling, complicated narratives.

این چت‌بات پس از ادغام دستور زبان حالت‌های مختلف، بهبود یافت و ردیابی اینکه چه کسی، چه کاری را برای چه کسی در روایت‌های پیچیده و گسترده انجام داده است، بهتر انجام شد.

💡 In lecture, case grammar mapped semantic roles—agent, patient, instrument—clarifying why sentences feel natural even when word order shifts dramatically.

در سخنرانی، دستور زبان حالت، نقش‌های معنایی - عامل، بیمار، ابزار - را ترسیم کرد و توضیح داد که چرا جملات حتی زمانی که ترتیب کلمات به طور چشمگیری تغییر می‌کند، طبیعی به نظر می‌رسند.