carbon paper

💡 I found blue-stained carbon paper in Grandma’s desk, evidence of meticulous letters typed to relatives scattered across three continents.

من کاغذ کاربن با لکه‌های آبی را در میز مادربزرگ پیدا کردم، که نشان از نامه‌های تایپ‌شده‌ی دقیقی بود که به اقوام پراکنده در سه قاره نوشته شده بود.

💡 And my sister once used a sheet of carbon paper as Ken’s blanket, despoiling his face with permanent blue ink.

و خواهرم یک بار از یک ورق کاغذ کاربن به عنوان پتوی کن استفاده کرد و صورتش را با جوهر آبی دائمی لکه‌دار کرد.

💡 The clerk slid carbon paper between forms, a vintage ritual producing duplicates that smelled faintly of ink, solvents, and unhurried bureaucracy.

کارمند کاغذ کاربن را بین فرم‌ها می‌لغزاند، یک رسم قدیمی که باعث می‌شد کپی‌هایی تولید شود که بوی ضعیفی از جوهر، حلال‌ها و بوروکراسی بی‌عجله می‌دادند.

💡 Before scanners, journalists traveled with carbon paper to duplicate notes, protecting sources from lost notebooks and temperamental typewriters.

قبل از اسکنرها، روزنامه‌نگاران برای کپی کردن یادداشت‌ها، با کاغذ کاربن سفر می‌کردند و منابع خود را از گم شدن دفترچه یادداشت‌ها و ماشین تحریرهای دمدمی مزاج محافظت می‌کردند.

💡 The scientists then adhere the nanoparticles to carbon paper that is hydrophilic, or attracted to water molecules.

سپس دانشمندان نانوذرات را به کاغذ کربنی که آبدوست است یا به مولکول‌های آب جذب می‌شود، می‌چسبانند.

💡 This allowed the writer to transfer their work over to the thinner carbon paper.

این به نویسنده اجازه می‌داد تا کار خود را روی کاغذ کاربن نازک‌تر منتقل کند.