canaille

💡 A snobbish critic dismissed the crowd as canaille, revealing more about his class anxiety than about the art on display.

یک منتقد متکبر، جمعیت را به عنوان اراذل و اوباش رد کرد و این بیشتر اضطراب طبقاتی او را آشکار کرد تا هنر به نمایش گذاشته شده.

💡 He knew nothing of that silent middle class that struggled between genteel poverty and the impossible desire of emulating the golden canaille to which he himself belonged.

او هیچ چیز از آن طبقه متوسط خاموش که بین فقر اشرافی و آرزوی محال تقلید از راهبه‌های طلایی که خودش به آن تعلق داشت، دست و پنجه نرم می‌کردند، نمی‌دانست.

💡 The pamphlet reclaimed canaille proudly, celebrating street vendors, laborers, and musicians who animate the city’s evenings.

این جزوه با افتخار از کانایل (canaille) یاد کرد و از فروشندگان خیابانی، کارگران و نوازندگانی که شب‌های شهر را جان می‌بخشند، تجلیل کرد.

💡 "I suppose this is the case where the blood of a gentleman boils indignantly at the challenge of the canaille."

«گمان می‌کنم این همان موردی است که خون یک جنتلمن از چالش یک راهزن به جوش می‌آید.»

💡 Politicians invoking canaille risk backlash, because voters hear contempt disguised as witty rhetoric.

سیاستمدارانی که به زبان عامیانه و عامیانه متوسل می‌شوند، با واکنش منفی مواجه می‌شوند، زیرا رأی‌دهندگان تحقیر را در لباس لفاظی‌های شوخ‌طبعانه می‌شنوند.

💡 “And yet I knew and loved Sonia Armstrong. What do you think, then? That I would not soil my hands with killing such canaille as that man Cassetti? Well, perhaps you are right.”

«و با این حال من سونیا آرمسترانگ را می‌شناختم و دوست داشتم. پس نظرت چیست؟ اینکه من دستم را با کشتن چنین آدم بی‌عرضه‌ای مثل آن مرد کاسِتی آلوده نمی‌کنم؟ خب، شاید حق با تو باشد.»