California quail

💡 Gardens with brush piles shelter California quail, rewarding patient observers with tiny parades of fluff-ball chicks each spring.

باغ‌هایی با توده‌های بوته، بلدرچین‌های کالیفرنیایی را در خود جای داده‌اند و هر بهار با رژه‌های کوچک جوجه‌های پشمالو، به ناظران صبور پاداش می‌دهند.

💡 And what about the California quail, the state bird, running for cover at a pace slower than that of the advancing fire?

و در مورد بلدرچین کالیفرنیایی، پرنده ایالتی، که با سرعتی کندتر از آتش در حال پیشروی به دنبال پناهگاه می‌دود، چه می‌توان گفت؟

💡 He delighted in feeding the California quail, peacocks, blue jays — and foxes in the evenings.

او از غذا دادن به بلدرچین‌های کالیفرنیایی، طاووس‌ها، زاغ‌های آبی - و روباه‌ها در عصرها - لذت می‌برد.

💡 We learned the call of California quail, a questioning whistle that turned evening walks into interactive field lessons.

ما صدای بلدرچین کالیفرنیایی را یاد گرفتیم، یک سوت پرسشگر که پیاده‌روی‌های عصرگاهی را به درس‌های میدانی تعاملی تبدیل می‌کرد.

💡 The California quail, often seen strutting around the state’s suburbs and parks, could lose 87 percent of its winter range in California.

بلدرچین کالیفرنیایی که اغلب در حال پرسه زدن در حومه‌ها و پارک‌های ایالت دیده می‌شود، ممکن است ۸۷ درصد از زیستگاه زمستانی خود را در کالیفرنیا از دست بدهد.

💡 Reducing noise might allow other noise-sensitive bird species, such as California quail, to return to cities where they once sang.

کاهش سر و صدا ممکن است به سایر گونه‌های پرندگان حساس به سر و صدا، مانند بلدرچین کالیفرنیایی، اجازه دهد تا به شهرهایی که زمانی در آنها آواز می‌خواندند، بازگردند.