bulls wool

💡 The laundromat attendant joked about bull's wool, flicking gray fluff from the filter like forensic evidence of our week’s collective adventures.

متصدی رختشویخانه در مورد پشم گاو شوخی می‌کرد و کرک‌های خاکستری را از روی فیلتر مثل مدرکی محکمه پسند از ماجراجویی‌های دسته جمعی هفته‌مان تکاند.

💡 “We had antiquated equipment, armored cars that you could probably shoot arrows through. We wore uniforms made of bull’s wool and hobnailed boots.”

«ما تجهیزات قدیمی و ماشین‌های زرهی داشتیم که احتمالاً می‌شد از میانشان تیر انداخت. یونیفرم‌هایی از پشم گاو و چکمه‌های میخ‌دار می‌پوشیدیم.»

💡 One of the most direct is El Roto, who works for the paper where Gómez Pin and Wolff wrote such bull's wool.

یکی از رک‌ترین آنها ال روتو است که برای روزنامه‌ای کار می‌کند که گومز پین و ولف در آن چنین مزخرفاتی نوشتند.

💡 His hiking socks collected bull's wool at the toes, that mysterious lint forming tiny comets after long days tromping through scrub and sand.

جوراب‌های کوهنوردی‌اش پشم گاو نر را در نوک پاهایش جمع می‌کردند، همان پرزهای مرموزی که پس از روزهای طولانی راه رفتن در میان بوته‌زارها و شن‌ها، دنباله‌دارهای کوچکی تشکیل می‌دادند.

💡 She teased her brother for sporting bull's wool in his navel, then handed over tweezers and a lecture about better-fitting base layers.

او برادرش را به خاطر اینکه پشم گاو نر را در نافش دیده بود، مسخره کرد، سپس موچین و سخنرانی‌ای در مورد لباس‌های زیر مناسب‌تر به او داد.

💡 He was up to his old pranks, sending a group of frostbitten horsemen on a wild-goose chase all over Boston in search of nonexistent “bull’s wool” socks.

او دوباره به شوخی‌های قدیمی‌اش ادامه داد و گروهی از سوارکاران سرمازده را به دنبال جوراب‌های «پشم گاو» که وجود خارجی نداشتند، به سراسر بوستون فرستاد.