Blake, William

💡 There are extended comments in the essays on Shakespeare, Shelley, Blake, William Morris and Balzac, but one quickly discovers that these are pseudonyms for William Butler Yeats.

در مقالات مربوط به شکسپیر، شلی، بلیک، ویلیام موریس و بالزاک، توضیحات مفصلی وجود دارد، اما به سرعت متوجه می‌شویم که اینها نام‌های مستعار ویلیام باتلر ییتس هستند.

💡 Curators contextualized Blake, William within printers’ guilds, patrons, and precarious finances that shaped genius pragmatically.

متصدیان نمایشگاه، بلیک و ویلیام را در چارچوب انجمن‌های چاپخانه‌داران، مشتریان و امور مالی ناپایداری که نبوغ را به طور عملی شکل می‌دادند، در متن قرار دادند.

💡 Blake, William, death of, 259.

بلیک، ویلیام، مرگ، ۲۵۹.

💡 The exhibition on Blake, William paired etchings with notebooks, revealing drafts where myth wrestled bureaucracy line by line.

نمایشگاه بلیک، ویلیام، حکاکی‌ها را با دفترچه‌های یادداشت جفت کرد و پیش‌نویس‌هایی را آشکار ساخت که در آن‌ها اسطوره سطر به سطر با بوروکراسی دست و پنجه نرم می‌کرد.

💡 Blake, William, artist poet, 260.

بلیک، ویلیام، شاعر هنرمند، ۲۶۰.

💡 Students reading Blake, William felt language turn electric, proverbs lighting paths between centuries.

دانش‌آموزانی که آثار بلیک و ویلیام را می‌خواندند، احساس می‌کردند زبان همچون برقی می‌درخشد و ضرب‌المثل‌ها مسیرهای میان قرن‌ها را روشن می‌کنند.