Assurbanipal

💡 Assurbanipal and Shalmanesar II., kings of Assyria, had attacked and subjugated the districts on the Euphrates, and established fortresses there.

آشوربانیپال و شلمانسر دوم، پادشاهان آشور، به نواحی فرات حمله کرده و آنها را به زیر سلطه خود درآورده و قلعه‌هایی در آنجا بنا کرده بودند.

💡 It was not till the subjection of Babylonia was complete that the Assyrian king Assurbanipal succeeded in reducing Elam, and in taking and destroying Susa, the ancient metropolis of the country.

تنها پس از آنکه بابل کاملاً مطیع شد، پادشاه آشور، آشوربانیپال، موفق به تسخیر عیلام و تصرف و نابودی شوش، کلان‌شهر باستانی این کشور، شد.

💡 Assurbanipal thus commences his annals "The great warrior, the delight of Assur and Ishtar, the royal offspring am I."

آشوربانیپال وقایع‌نامه خود را اینگونه آغاز می‌کند: «جنگجوی بزرگ، مایه شادی آشور و ایشتار، فرزند سلطنتی منم.»

💡 Then Elam had withstood the Assyrians for a long time with very great stubbornness, until at length after brave struggles it succumbed to the arms of Assurbanipal.

سپس عیلام مدت زیادی با سرسختی بسیار زیاد در برابر آشوریان ایستادگی کرد، تا اینکه سرانجام پس از مبارزات شجاعانه، تسلیم بازوهای آشوربانیپال شد.

💡 Reliefs from Assurbanipal show lion hunts and libraries, violence and literacy juxtaposed within one ambitious royal persona.

نقش‌برجسته‌های آشوربانیپال، شکار شیر و کتابخانه‌ها، خشونت و سواد را در کنار هم در یک شخصیت سلطنتی جاه‌طلب نشان می‌دهد.

💡 Scholars admire Assurbanipal for collecting texts, a legacy that lets us read civilizations otherwise lost to dust.

پژوهشگران، آشوربانیپال را به خاطر جمع‌آوری متون تحسین می‌کنند، میراثی که به ما امکان می‌دهد تمدن‌هایی را که در غیر این صورت به غبار تبدیل می‌شدند، بخوانیم.