Arminianism

💡 It may be added that after the Reformation Arianism was revived in Socinianism, and Pelagianism in Arminianism; but the conception of heresy in Protestantism demands subsequent notice.

می‌توان اضافه کرد که پس از اصلاحات مذهبی، آریانیسم در سوسینیانیسم و پلاگیانیسم در آرمینیانیسم احیا شد؛ اما مفهوم بدعت در پروتستانتیسم مستلزم توجه بعدی است.

💡 It was not strictly a consequence of her Arminian belief, and at first sight might seem opposed to it,—yet it came from the spirit of love which clings to the bad logic of Arminianism.

این دقیقاً نتیجه‌ی اعتقاد آرمینیوسی او نبود، و در نگاه اول ممکن است در تضاد با آن به نظر برسد، اما از روح عشقی ناشی می‌شد که به منطق بد آرمینیوسی پایبند است.

💡 The student reared in the school of Calvin and Beza was to be the apologist of Evangelical Arminianism.

دانش‌آموزی که در مکتب کالوین و بزا پرورش یافته بود، قرار بود مدافع آرمینیوسی انجیلی باشد.

💡 Arminianism reframes predestination discussions around conditional election, a nuance students wrestled with patiently.

آرمینیوسی بحث‌های مربوط به تقدیر الهی را حول محور انتخاب مشروط تغییر می‌دهد، نکته ظریفی که دانشجویان با صبر و حوصله با آن دست و پنجه نرم می‌کردند.

💡 The seminar traced how Arminianism influenced revival movements, mission strategies, and debates over assurance.

این سمینار چگونگی تأثیر آرمینیوسی بر جنبش‌های احیا، استراتژی‌های مأموریت و مباحث مربوط به تضمین را بررسی کرد.

💡 Critics of Arminianism worry about human pride, while supporters see accountability and moral responsibility.

منتقدان آرمینیوسی نگران غرور انسانی هستند، در حالی که حامیان آن، مسئولیت‌پذیری و اخلاق را در آن می‌بینند.