aqua vitae

💡 aqua vitae has been part of human culture since ancient times

آکوا ویتا از دوران باستان بخشی از فرهنگ بشر بوده است

💡 In a world of contaminated and dangerous water supplies, alcohol truly earned the title granted it in the Middle Ages: aqua vitae, the “water of life.”

در دنیایی با منابع آب آلوده و خطرناک، الکل حقیقتاً عنوانی را که در قرون وسطی به آن داده شده بود، به دست آورد: آکوا ویتا، «آب حیات».

💡 Over time, roughly standard recipes emerged, with names that evoke a Hogwartsian blend of early herbology and outright alchemy: aqua mirabilis, water of flowers, saffron bitters, aqua vitae.

با گذشت زمان، دستورهای غذایی تقریباً استانداردی پدیدار شدند، با نام‌هایی که ترکیبی از گیاه‌شناسی اولیه و کیمیاگری محض را تداعی می‌کنند: آکوا میرابیلیس، آب گل‌ها، تلخک‌های زعفرانی، آکوا ویتا.

💡 As I understand by report I am much charged with starving the colony, I did always give every man his allowance faithfully, both of corn, oil, aqua vitae, etc., as was by the council proportioned.

همانطور که از گزارش‌ها متوجه شده‌ام، من مسئول گرسنگی دادن به مستعمره هستم، من همیشه سهمیه هر فرد را، چه ذرت، چه روغن، چه آبغوره و غیره، صادقانه و طبق مصوبه شورا می‌دادم.

💡 Monks called distilled spirits aqua vitae, life water that warmed winter prayers and occasionally complicated them.

راهبان، عرقیات تقطیر شده را آکوا ویتا (aqua vitae) می‌نامیدند، آب حیات که دعاهای زمستانی را گرم می‌کرد و گاهی اوقات آنها را پیچیده‌تر می‌کرد.

💡 Historians track taxes on aqua vitae to map governments learning revenue’s persuasive power.

مورخان مالیات بر آکوا ویتا (رزومه) را پیگیری می‌کنند تا قدرت اقناع‌کنندگی درآمد یادگیری دولت‌ها را ترسیم کنند.