Antichrist

💡 Now, she’s uprooted to Rome with her family, including her son Timothy — the purported Antichrist — whom she now has care over.

اکنون، او به همراه خانواده‌اش، از جمله پسرش تیموتی - که ادعا می‌شود دجال است - به رم نقل مکان کرده و اکنون از او مراقبت می‌کند.

💡 The Antichrist is often portrayed as a tyrant who deceives with lies, signs and wonders for the purpose of controlling mankind.

دجال اغلب به عنوان یک ظالم به تصویر کشیده می‌شود که با دروغ، نشانه‌ها و شگفتی‌ها به منظور کنترل بشر، مردم را فریب می‌دهد.

💡 A line like, “The people of South Central will never embrace your Antichrist,” perfectly captures that aesthetic — you might even call it a philosophy.

جمله‌ای مثل «مردم جنوب مرکزی هرگز دجال تو را در آغوش نخواهند گرفت» کاملاً آن حس زیبایی‌شناسی را به تصویر می‌کشد - حتی می‌توان آن را یک فلسفه نامید.

💡 Authors invoking the Antichrist often borrow apocalyptic language to critique present institutions, not predict calendars precisely.

نویسندگانی که به دجال استناد می‌کنند، اغلب از زبان آخرالزمانی برای نقد نهادهای کنونی استفاده می‌کنند، نه پیش‌بینی دقیق تقویم‌ها.

💡 Medieval texts speculated wildly about the Antichrist, revealing more about political anxieties than reliable eschatology.

متون قرون وسطایی به شدت در مورد دجال گمانه‌زنی می‌کردند و بیشتر از آنکه آخرالزمان قابل اعتمادی را آشکار کنند، اضطراب‌های سیاسی را آشکار می‌کردند.

💡 A seminar compared film portrayals of the Antichrist, analyzing symbolism, marketing, and our appetite for tidy villains.

یک سمینار به مقایسه‌ی تصاویر سینمایی از دجال پرداخت و نمادگرایی، بازاریابی و اشتهای ما برای شخصیت‌های شرورِ مرتب را تحلیل کرد.