anamnesis

💡 With the exception of negativism, which appears only in the anamnesis, all the cardinal stupor symptoms are found in this history.

به استثنای منفی‌گرایی، که فقط در شرح حال ظاهر می‌شود، تمام علائم اصلی بهت‌زدگی در این شرح حال یافت می‌شوند.

💡 Plato once wrote of anamnesis, the idea that humans have innate knowledge buried within us, and that learning is the act of unearthing it.

افلاطون زمانی از یادآوری خاطرات (anamnesis) نوشت، این ایده که انسان‌ها دانش ذاتی نهفته‌ای در درون خود دارند و یادگیری، عمل کشف آن است.

💡 Psychoanalysis has confirmed this suspicion in all cases of inversion accessible, and has decidedly changed their anamnesis by filling up the infantile amnesias.

روانکاوی این گمان را در تمام موارد وارونگیِ قابل دسترس تأیید کرده و با پر کردنِ فراموشی‌های دوران کودکی، قطعاً تاریخچه‌ی آنها را تغییر داده است.

💡 Liturgically, anamnesis means remembrance made present, a community rehearsing identity through sacred meal and story.

از نظر آیینی، آنامنس به معنای یادآوریِ به‌جا و حاضر است، یعنی تمرین هویتِ جمعی از طریق وعده‌های غذایی و داستان‌های مقدس.

💡 In medicine, anamnesis gathers patient history, weaving symptoms with context to guide prudent tests.

در پزشکی، آنامنزیس (anamnesis) شرح حال بیمار را جمع‌آوری می‌کند و علائم را با زمینه‌ی بیماری ترکیب می‌کند تا آزمایش‌های محتاطانه را هدایت کند.

💡 The therapist practiced anamnesis gently, inviting memories without overwhelming the room.

درمانگر به آرامی یادآوری خاطرات را تمرین می‌کرد و بدون اینکه فضای اتاق را شلوغ کند، خاطرات را به یاد می‌آورد.