Alcinoüs

💡 Their king, Alcinoüs, was a good, sensible man who knew that his wife Acrete was a great deal wiser than he and always let her decide anything important for him.

پادشاه آنها، آلسینوس، مردی خوب و عاقل بود که می‌دانست همسرش آکرت از او بسیار عاقل‌تر است و همیشه اجازه می‌داد که او در مورد هر چیز مهمی برای او تصمیم بگیرد.

💡 There Nausicaa finds him and brings him to her father Alcinoüs, by whom he is hospitably entertained, and at last sent back to Ithaca, his home.

در آنجا ناوسیکا او را می‌یابد و نزد پدرش آلسینوس می‌آورد، و او با مهمان‌نوازی از او پذیرایی می‌کند و سرانجام او را به ایتاکا، خانه‌اش، بازمی‌گرداند.

💡 Our Ulysses finds himself in the gardens of Alcinous: our truant is fairly caught.

اولیس ما خود را در باغ‌های آلکینوس می‌یابد: گریزان ما کاملاً گیر افتاده است.

💡 In Homer, Alcinoüs hosts Odysseus with measured hospitality, modeling a political ideal where curiosity, justice, and feasting sustain community.

در هومر، آلسینوس با مهمان‌نوازی سنجیده‌ای از اودیسه پذیرایی می‌کند و الگویی از یک آرمان سیاسی را ارائه می‌دهد که در آن کنجکاوی، عدالت و جشن و سرور، جامعه را حفظ می‌کند.

💡 A translator kept the diaeresis in Alcinoüs, delighting typographers and reminding readers that ancient names travel strangely through alphabets.

یک مترجم، دیارسیس را در آلسینوس نگه داشت و این باعث خوشحالی حروف‌چین‌ها شد و به خوانندگان یادآوری کرد که نام‌های باستانی به طرز عجیبی از طریق الفبا منتقل می‌شوند.

💡 Stage directions cast Alcinoüs as gracious yet pragmatic, steering debates while gauging storms beyond the palace walls.

کارگردانی صحنه، آلسینوس را به عنوان شخصیتی مهربان اما عمل‌گرا به تصویر می‌کشد که در حالی که طوفان‌های آن سوی دیوارهای کاخ را پیش‌بینی می‌کند، بحث‌ها را هدایت می‌کند.