Alas, poor Yorick!

💡 “Alas, poor Yorick! I knew him,” Hamlet mourns.

هملت با سوگواری می‌گوید: «افسوس، بیچاره یوریک! من او را می‌شناختم.»

💡 Shakespeare: “Alas, poor Yorick! I knew him, Horatio, a man of infinite jest.”

شکسپیر: «افسوس، بیچاره یوریک! من او را می‌شناختم، هوراشیو، مردی بی‌نهایت شوخ‌طبع.»

💡 Later, in the celebrated gravedigging scene, “Alas, poor Yorick” juxtaposes high and low culture to articulate the mature Shakespeare’s existential vision of human frailty.

بعداً، در صحنه‌ی مشهور گورکنی، «افسوس، بیچاره یوریک» فرهنگ والا و پست را در کنار هم قرار می‌دهد تا دیدگاه وجودی شکسپیرِ بالغ را در مورد ضعف انسان بیان کند.

💡 It's a modern update on "Alas, Poor Yorick! I knew him."

این یک به‌روزرسانی مدرن از «افسوس، بیچاره یوریک! من او را می‌شناختم» است.