agarita

💡 In New England there would be squash and plum pudding, in the South rice and yams, in Texas a big cut-glass bowl of homemade, ruby-red agarita jelly.

در نیوانگلند پودینگ کدو حلوایی و آلو، در جنوب برنج و سیب‌زمینی شیرین، و در تگزاس یک کاسه بزرگ شیشه‌ای ژله آگاریتای خانگی به رنگ یاقوت سرخ وجود داشت.

💡 Trails through Texas scrub revealed agarita shrubs, their tart berries tempting hikers who remembered to dodge sharp holly-like leaves.

مسیرهایی که در میان بوته‌زارهای تگزاس طی می‌شدند، بوته‌های آگاریتا را نمایان می‌کردند و میوه‌های ترش آنها کوهنوردانی را که به یاد داشتند از برگ‌های تیز و شبیه خاس جاخالی دهند، وسوسه می‌کرد.

💡 Cooks simmer agarita fruit into jewel-toned jellies, preserving spring’s brief sour sparkle for winter breakfasts.

آشپزها میوه آگاریتا را با حرارت ملایم می‌جوشانند تا ژله‌هایی با رنگ جواهری درست کنند و طعم ترش و شیرین بهاری را برای صبحانه‌های زمستانی حفظ کنند.

💡 Pollinators mob blooming agarita, a dependable nectar source during lean months.

گرده افشان ها در حال شکوفه دادن آگاریتا، یک منبع شهد قابل اعتماد در ماه های کم باران، ازدحام می کنند.