وَكَظَم

از ریشهٔ «کظم» به معنای «خشم را فرو خورد، نفس را در سینه حبس کرد، خودداری کرد» است. این واژه بیشتر در معنای کنترلِ خشم و نگه‌داشتنِ احساساتِ تند به کار می‌رود.