وقضیٰ

این همان «و قَضىٰ» با الفِ مقصوره است و معمولاً در نوشتار قرآنی یا کلاسیک دیده می‌شود. معنی‌اش همان «و حکم کرد، و مقرر ساخت، و به انجام رساند» است و از نظر آوایی شکل قدیمی‌ترِ نوشتاری دارد.