من عرفت

یعنی «از کسی که شناختی» یا «از آن کسی / چیزی که می‌شناختی». فعل عرفت از ریشه‌ی عرف به معنای «شناختن» است، پس این ترکیب به مفهومی اشاره دارد که چیزی از یک فرد یا امرِ شناخته‌شده می‌آید.