فقصت

این واژه نیز احتمالاً صورتِ صرفیِ مؤنث یا ماضیِ متصلِ واژه‌ای از ریشهٔ «فقص» است و در معنای «او (مونث) شکست / از تخم درآمد» یا «ترکید / شکافت» فهمیده می‌شود. با این حال، چون این ضبط در عربی معیار چندان رایج نیست، بهتر است آن را شکلِ وابسته به «فقص / فقس» یا احتمالاً نادرست‌نویسی بدانیم. معنی دقیق آن به متن بستگی دارد.