فصاحت
🌐 او صحبت کرد
این شکل، صورت فارسیشدهی «فصاحة» است و همان معنی را دارد: «روانی و رسایی در سخن». فصاحت یکی از ویژگیهای مهم سخن خوب در ادبیات عربی و فارسی است و به بیانِ شیوا، روشن و بینقص اشاره دارد.
جمله سازی با فصاحت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 لم يرد فصاحت بغضب: مع هذه الجملة األخيرة أجهشت بالبكاء وصار سعيد في حالة بائسة
جوابی نداد، برای همین با عصبانیت گفت: با این جمله آخرش بغضش ترکید و سعید بیچاره شد.
💡 لم يرد فصاحت بغضب: ـ ربنا لن يعاقبنا ألن بيننا حب.
او پاسخی نداد، بنابراین او با عصبانیت فریاد زد: «پروردگار ما ما را مجازات نخواهد کرد زیرا بین ما عشق وجود دارد.»
💡 فصاحت فيها أمرية: من فضلك يا مروة حاسبي عىل كالمك واعريف أنت بتقويل إيه.
پس بر او فریاد زد: مروه، لطفاً مراقب حرفهایت باش و بدان چه میگویی.
💡 عندما فصاحت الفكرة في ذهنه، بدأ يكتبها بسرعة على الورق.
وقتی این ایده به ذهنش رسید، سریع شروع به نوشتن آن روی کاغذ کرد.