فسبحٰن

💡 وقف الإمامُ بعد الصلاة، ثم قال: فسبحٰنَ اللهِ الذي لا يضيع أجرَ المحسنين.

امام پس از نماز برخاست، سپس فرمود: پاک و منزه است خدایی که پاداش نیکوکاران را ضایع نمی‌کند.

💡 عند رؤية المطر بعد الجفاف، همس المزارع: فسبحٰنَ الربِّ الذي يحيي الأرضَ بعد موتها.

کشاورز با دیدن باران پس از خشکسالی، زمزمه کرد: «ستایش مخصوص پروردگاری است که زمین را پس از مرگش زنده می‌کند.»

💡 تأمل الطفلُ النجومَ في السماء وقال: فسبحٰنَ من خلق هذا الكونَ البديع.

کودک به ستارگان آسمان خیره شد و گفت: سبحان الله الذی خلق الاین العالم الشیعه.