فتحية يا

این ترکیب به‌تنهایی ساخت کاملی نیست و بیشتر شبیه نام «فتحیه» همراه با حرف ندا «یا» است؛ یعنی «ای فتحیه». در نتیجه، معنای مستقلی مانند یک واژهٔ قاموسی ندارد و بیشتر یک خطاب است. اگر مقصود «یا فتحیه» باشد، تنها معنایش «ای فتحیه» یا «ای کسی که نامت فتحیه است» خواهد بود.