اجلنة

💡 حلمت الأسرة ببيت تحيط به اجلنة جميلة فيها ماء وظل وأشجار مثمرة.

خانواده رویای خانه‌ای را در سر می‌پروراندند که باغی زیبا، آب، سایه و درختان میوه‌دار آن را احاطه کرده بود.

💡 ‬لقد قلت ل سوف أذهب اي أم‬ ‫ال اجلنة لنن حفظت القرأن الكري اكمل‪

به او گفتم که به بهشت خواهم رفت چون قرآن کریم را حفظ کرده‌ام.

💡 فقبلك حبيبيت مل أؤمن ابلعشق أو أُصدق ابلغرام مل‬ ‫ِ‬ ‫عشقك أن تدخليين اجلنة و النار؟

پیش از تو ای محبوب من، من نه به عشق اعتقاد داشتم و نه شیفتگی را می‌پذیرفتم. عشق تو چیست که تو را به بهشت و جهنم می‌برد؟

💡 ‫حىت جاء يوم أت موجة هادئة رقيقة بد ساكنة حتمل نسيم ربيعي هلا رائحة اجلنة

تا اینکه روزی فرا رسید که موجی ملایم و آرام، ساکن و خاموش، نسیم بهاری، بوی بهشت را با خود آورد.

💡 ‬لكن يف الصباح بدا هلام‬ ‫اخلروج من تلك اجلنة قرارا غري حمتمل‪

اما صبح، ترک آن بهشت تصمیمی بعید به نظر می‌رسید.

💡 في المخيم، بدت المنطقة الخلفية كأنها اجلنة هادئة بعيدًا عن الضجيج.

در اردوگاه، منطقه پشتی مانند بهشتی آرام و دور از سر و صدا به نظر می‌رسید.

💡 و إال ما أك ل أدم التفاحة اليت منعها عنه ربه و أخرجته من اجلنة

وگرنه آدم سیبی را که پروردگارش او را از آن نهی کرد و باعث اخراجش از بهشت شد، نمی‌خورد.

💡 ‫بعشقك و من قال ِ‬ ‫ِ‬ ‫األرض ألجلي ترك اجلنة ل ُقريب‬ ‫أنت هي مالكي الذي سكن‬ ‫أمحق أان‬ ‫ُ‬ ‫صنع بشر‪ُ

من تو را دوست دارم، و چه کسی این را گفته است؟ تو سرور من هستی که به خاطر من در زمین ساکن هستی، و چه کسی گفته است که من انسان هستم؟

💡 وصف الكاتب الحديقة بأنها اجلنة صغيرة مليئة بالأشجار والزهور والعطور.

نویسنده، باغ را به عنوان بهشتی کوچک پر از درختان، گل‌ها و عطرها توصیف کرد.