اثکل

این واژه از ریشهٔ «ثكل» است و به معنای «فرزند از دست دادن» یا «داغدار شدن» می‌آید. در عربی کلاسیک، «ثكلتْه أمه» یعنی «مادرش در سوگ او بنشیند» یا «مادرش فرزندش را از دست بدهد»؛ پس «اثکل» با اندوه، فقدان، و عزاداری پیوند دارد.