حبی

این صورت در نوشتار فارسی‌شدهٔ عربی معمولاً به «حبي» نزدیک است، که می‌تواند شکل کوتاه یا ناقص از «حبيبي» یا منسوب به «حبّی» باشد. در کاربرد عام، وقتی کسی می‌گوید «حبي» معمولاً منظورش «عزیزم» یا «محبوب من» است، هرچند از نظر دستور عربی بسته به جمله ممکن است دقیق‌تر بررسی شود. در متن‌های محاوره‌ای و عاشقانه این شکل زیاد دیده می‌شود.