تشير

💡 بعد الانتظار الطويل، كانت النها تشير إلى نهاية الطريق المؤدي إلى القرية.

پس از انتظاری طولانی، نور، انتهای جاده‌ی منتهی به روستا را نشان می‌داد.

💡 فهم القارئ أن ام قالت تشير إلى بداية كلامٍ منسوبٍ لامرأة.

خواننده متوجه می‌شود که عبارت «مامان گفت» به ابتدای جمله‌ای منسوب به یک زن اشاره دارد.

💡 قرأنا في الرسالة معلومات عنھا، وكانت تشير إلى رحلة طويلة خارج البلاد.

ما در نامه اطلاعاتی درباره او خواندیم که به یک سفر طولانی به خارج از کشور اشاره داشت.

💡 وُجدت نحة قديمة على الجدار تشير إلى أن المكان تاريخي جدًا.

کتیبه‌ای باستانی روی دیوار پیدا شد که نشان می‌دهد این مکان بسیار تاریخی است.

💡 لم أفهم الذي ذا الذي كنت تشير إليه في حديثك.

من متوجه نشدم منظور شما از صحبت‌هایتان چیست.

💡 ‬فالمحيط ليس‬ ‫سوى المتهم األول الذي تشير اليه األصابع‪

اقیانوس صرفاً اولین مظنونی است که به آن اشاره شده است.

💡 ‫وكلما اقترب أحد أبنائي تشير بإصبعها فيعود أدراجه‪.

هر وقت یکی از پسرانم نزدیک می‌شود، او با انگشتش اشاره می‌کند و پسر برمی‌گردد.

💡 ظهرت ام کانت في النص كصيغة تشير إلى حدثٍ قديم أو ظرف سابق.

کلمه «am» در متن به صورت شکلی آمده است که به یک رویداد قدیمی یا یک شرایط پیشین اشاره دارد.

💡 كلمة تدخل ال تبدو ناقصة، وربما تشير إلى بداية عبارة أطول.

کلمه «enter» ناقص به نظر می‌رسد و شاید نشان‌دهنده‌ی شروع یک عبارت طولانی‌تر باشد.

💡 ساعدت قراءة السياق على فهم أن مریية تشير إلى صيغة اسم أو نسبة خاصة.

خواندن متن به درک این نکته کمک کرد که «مریا» به یک شکل یا نسبت اسمی خاص اشاره دارد.

💡 احتفظ المؤرخون بسجلات تشير إلى البلغا في بعض الوثائق القديمة.

مورخان سوابقی را حفظ کرده‌اند که در برخی اسناد باستانی به بالگا اشاره دارد.

💡 هذه الصيغة تبدو غير فصيحة، وربما تشير إلى جمع محلي أو مكتوب خطأ.

این فرمول غیرحرفه‌ای به نظر می‌رسد و ممکن است نشان‌دهنده‌ی جمع محلی یا کلمه با املای نادرست باشد.