بغيا
🌐 فحشا
«بغیا» مصدرِ منصوب یا شکلِ مفعولی / حالی از همان ریشهٔ «بغی» است و معمولاً به معنای «از روی ظلم، تجاوزکارانه، یا از سر سرکشی» میآید. در بسیاری از متون، این واژه به رفتار ناشایست، فساد، تعدی و طلبِ ناحق اشاره دارد. گاهی نیز در ترکیبهای خاص، معنای «در پیِ چیزی بودن با نیت ناروا» را میرساند.
دیکشنری عربی به فارسی
📌 فاحشه
جمله سازی با بغيا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 حذّر المعلم من بغيا النفس حين تدفع صاحبها إلى التكبر على الآخرين.
معلم از تکبر نفس، زمانی که صاحبش را به تکبر نسبت به دیگران سوق میدهد، برحذر داشت.
💡 قاوم الرجل بغيا السلطة بالحق والصبر، لا بالعنف والانفعال.
آن مرد با حقیقت و صبر در برابر استبداد قدرت مقاومت کرد، نه با خشونت و احساسات.
💡 سمعنا في الخطبة ذكر بغيا الظالمين وما يسببه من فساد كبير.
در خطبه، ذکری از ظلم ظالمان و فساد بزرگی که به بار میآورد، شنیدیم.