«أوتاد» جمعِ «وتد» است و بهمعنای «میخها، میخهای بزرگ، میخکوبها یا پایههای محکمکننده» بهکار میرود. در عربی این واژه هم به معنای واقعیِ میخ و میخِ چوبی / فلزی است و هم در تعبیرهای استعاری برای چیزی که باعث استواری و ثبات میشود. در قرآن نیز کوهها بهصورت استعاری «اوتاد» نامیده شدهاند، یعنی مانند میخهایی که زمین را استوار میدارند.
