لغت نامه دهخدا
علی قزوینی. [ ع َ ی ِ ق َزْ ] ( اِخ ) ملقب به کامی. از شعرای دربار اکبرشاه در هند بود و در سال 981 هَ. ق. درگذشت او راست : نفائس المآثر، که تذکرةالشعرا است. ( از هدیة العارفین بغدادی ج 1 ص 749 ).
علی قزوینی. [ ع َ ی ِ ق َزْ ] ( اِخ ) ابن ابراهیم بن سلمةبن بحر قطان قزوینی. مکنی به ابوالحسن. رجوع به علی قطان شود.
علی قزوینی. [ ع َ ی ِ ق َزْ ] ( اِخ ) ابن حاتم. مکنی به ابوالحسن. فقیه و محدث است وفات وی بعد از سال 350 هَ. ق. میباشد. طوسی در الفهرست گوید که وی را حدود سی کتاب فقهی است ، از قبیل : 1- کتاب الحج. 2- کتاب الزکاة. 3- کتاب الصلاة. 4- کتاب الصوم. 5- کتاب الوضوء. ( از معجم المؤلفین از الفهرست طوسی ص 98 و ایضاح المکنون بغدادی ج 2 ص 67 و فوائد الرضویه عباس قمی ج 1 ص 267 ).
علی قزوینی. [ ع َ ی ِ ق َزْ ] ( اِخ ) ابن حسن صقلی قزوینی. رجوع به علی صقلی شود.
علی قزوینی. [ ع َ ی ِ ق َزْ ] ( اِخ ) ابن عبداﷲبن علی بن عبداﷲبن احمد قزوینی. ملقب به تاج الدین و مکنی به ابوالحسن یا ابوتراب. شاعر قرن ششم هَ. ق. بود و نزد فضل اﷲ راوندی تحصیل کرد. او را دیوانی است در ده هزاربیت که غالب اشعار آن در مدح آل رسول ( ص ) است. ( از معجم المؤلفین از فوائد الرضویه عباس قمی ج 1 ص 309 ) ( از الذریعه ج 9 ص 744 از الفهرست منتخب الدین ).
علی قزوینی. [ ع َ ی ِ ق َزْ ] ( اِخ ) ابن عبدالملک بن عباس قزوینی نحوی. مکنی به ابوطالب. پدر او اهل علم و از راویان حدیث بود. و خود نیز به نوبه خویش عالم و فاضل بود و جماعتی از مردم نزد او دانش فراگرفتند. و در اواخر سال 398 هَ. ق. درگذشت. اورا فرزندانی کوچک بود که همگی کشته شدند. ( از معجم الادباء چ قاهره ج 14 ص 50 و چ مارگلیوث ج 5 ص 267 ).
علی قزوینی. [ ع َ ی ِ ق َزْ ] ( اِخ ) ابن عمربن علی کاتبی قزوینی. ملقب به نجم الدین و مکنی به ابوالحسن. رجوع به کاتبی قزوینی و علی ( ابن عمربن... ) شود.
علی قزوینی. [ ع َ ی ِ ق َزْ ] ( اِخ ) ابن عمربن محمدبن حسن حربی بغدادی شافعی. مشهور به ابن قزوینی و مکنی به ابوالحسن. رجوع به ابوالحسن ( علی بن عمربن... ) شود.
علی قزوینی. [ ع َ ی ِ ق َزْ ] ( اِخ ) ابن کل محمدبن علی محمد قاربوزآبادی قزوینی. فقیه و اصولی و مفسر و واعظ و لغوی بود. وی در قاربوزآباد از قرای قزوین متولد شد ونزد علمای قزوین دانش آموخت سپس به اصفهان و از آنجا به زنجان رفت و در هشتم محرم سال 1290 هَ. ق. در زنجان درگذشت. او راست : 1- تفسیرالقرآن. 2- جوامع الاصول ، در سه مجلد. 3- معدن الاسرار فی المواعظ، در پنج مجلد. 4- نظام الفرائد فی شرح القواعد للعلامة. ( از معجم المؤلفین از اعیان الشیعه عاملی ج 42 ص 10 ).
