( شهرآرا ) شهرآرا. [ ش َ ] ( اِمص مرکب ) تزیین شهر برای جشنی یا ورود شاهی و غیره.آذین بندی شهر. ( یادداشت مؤلف ). شهرآرایی. رجوع به شهرآرایی شود. || ( نف مرکب ) آرایش دهنده شهر. آنچه یا آنکه شهر را بیاراید. || آنکه بزیبائی مایه آرامش شهر شود. شهرآرای : کیست کو بر ما به بیراهی گواهی میدهد گو ببین آن روی شهرآرا و عیب من مکن.سعدی.رجوع به شهرآرای شود.