شهرارا

لغت نامه دهخدا

( شهرآرا ) شهرآرا. [ ش َ ] ( اِمص مرکب ) تزیین شهر برای جشنی یا ورود شاهی و غیره.آذین بندی شهر. ( یادداشت مؤلف ). شهرآرایی. رجوع به شهرآرایی شود. || ( نف مرکب ) آرایش دهنده شهر. آنچه یا آنکه شهر را بیاراید. || آنکه بزیبائی مایه آرامش شهر شود. شهرآرای :
کیست کو بر ما به بیراهی گواهی میدهد
گو ببین آن روی شهرآرا و عیب من مکن.سعدی.رجوع به شهرآرای شود.

فرهنگ عمید

( شهرآرا ) ۱. آرایندۀ شهر، آرایش کنندۀ شهر.
۲. (اسم مصدر ) زیب و زینت بستن شهر، آذین بندی شهر.

فرهنگ اسم ها

اسم: شهرآرا (دختر) (فارسی) (تلفظ: shahr ara) (فارسی: شهرآرا) (انگلیسی: shahr ara)
معنی: آراینده شهر، کسی که زیباییش شهره شهر است
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم