( آویشه ) آویشه. [ ش َ / ش ِ ] ( اِ ) آویشن. سعتر : آویشه خوری چو نیم مثقال بیرون برد از تن تو بلغم نیکو بود از برای معده قوت یابد از او جگر هم فارغ کندت ز درد سینه تشویش سپرز را کند کم.یوسفی طبیب.
فرهنگ فارسی
( آویشه ) ( اسم ) نوعی گیاه از تیر. نعناعیان با گلهای سفید یا گلی برگهای کوچک متقابل بیضوی و نوک تیز بدرازی یک سانتیمتر صعتر سعتر پودین. صحرایی یا آویشن شیرازی یا آویشن کوهی مزرنگوش وحشی
فرهنگ اسم ها
اسم: آویشه (دختر) (فارسی) معنی: آویشن، گیاهی علفی و معطر از خانواده نعناع با شاخه های فراوان و گلهای سفید یا صورتی