لغت نامه دهخدا
ملک بانو. [م َ ل ِ ] ( اِ مرکب ) بانوی ملک. شاه بانو :
چو گل بودم ملک بانوی سقلاب
کنون دژبانوی شیشه ام چو گلاب.نظامی.
ملک بانو. [م َ ل ِ ] ( اِ مرکب ) بانوی ملک. شاه بانو :
چو گل بودم ملک بانوی سقلاب
کنون دژبانوی شیشه ام چو گلاب.نظامی.
بانوی ملک .
اسم: ملک بانو (دختر) (فارسی، عربی)
معنی: ملک ( عربی ) + بانو ( فارسی ) شاه بانو