لغت نامه دهخدا
مافروخی. [ ف َرْ رو ] ( ص نسبی ) منسوب است به مافروخ که نام بعضی از موالی عجم می باشد و مخفف «ماه فروخ » است. ( از انساب سمعانی ).
مافروخی. [ ف َرْ رو ] ( اِخ ) مفضل بن سعدبن الحسین المافروخی الاصفهانی ، مؤلف کتاب محاسن اصفهان است. مافروخی نسبت است به مافروخ بن بختیار جدمؤلف. او کتاب محاسن اصفهان را بین سالهای 465 و 485 هَ. ق. تألیف کرده و از معاصران الب ارسلان و ملکشاه سلجوقی بوده است. ( از مقدمه کتاب محاسن اصفهان بقلم سید جلال الدین تهرانی ). و رجوع به همین مأخذ ومقدمه ترجمه محاسن اصفهان بقلم عباس اقبال شود.
